Riko[YOY]

☆ History ☆

☆ ป ร ะ วั ติ

ชื่อ : ยามาชิตะ โทโมฮิสะ (山下智久)
ชื่อเล่น : ยามะพี , ยามะ , พี , โทโมะ , ปลาทอง(เฮ่ย)
วันเกิด : 9 เมษายน 1985
สถานที่เกิด : จิบะ
กรุ๊ปเลือด : A
ราศี : เมษ
ส่วนสูง : 174 cm
น้ำหนัก : 54 kg (ผอมง่ะ)
ขนาดเท้า : 27.5 cm (ไว้ซักวันจาซื้อรองเท้ายี่ห้อดาวเทียมไปให้ กิกิ)
เข้าเป็นจอนนี่จูเนียร์ : กันยายน 1996
เป็นสมาชิกนิวส์ (NEWS) : ปี 2003
(เดบิว 15 กันยา 2003 ป่าววะ ใครรู้บอกหน่อยน๊า)
การศึกษา : มัธยม = Horikoshi Gakuen
: มหาวิทยาลัย = Meiji University
: อนุบาล = หมีน้อย (ไม่ใช่ละ ฮ่าๆ)
ครอบครัว : แม่และน้องสาว

☆เ รื่ อ ง ร า ว ข อ ง เ ข า . . . ย า ม า ชิ ต ะ โ ท โ ม ฮิ ส ะ

เมื่อวันที่ 9 เมษายน 1985 ที่จังหวัดจิบะ ใกล้กรุงโตเกียว มีเด็กน้อยผิวสวยตาโต ที่ชื่อว่าโทโมฮิสะลืมตาขึ้นมาดูโลก สมบูรณ์แข็งแรงมาก เพราะมีน้ำหนักตัวถึง 3600 กรัม!!! (สงสารคุณแม่ที่อุ้มท้องจริงๆ) ตอนเด็กๆนั้นมักจะโดนคุณแม่จับใส่เสื้อผ้าสีแดงเสมอๆ เลยโดนเข้าใจผิดว่าเป็นเด็กผู้หญิงอยู่เรื่อย

เห็นหน้าตาเรียบร้อยน่ารักอย่างงี้ จงอย่าได้เข้าใจผิดว่าจะเป็นอย่างที่เห็น เพราะในความจริงแล้ว ยามะพีมักจะมีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกับคนอื่นประจำ "ตอนอนุบาลนี่...สุดยอดแล้วฮะ" (ขาดแคลเซียมหรือยังไง) แต่หลังจากนั้นก็เริ่มเปลี่ยนแปลง ตอนประถมมีเรื่องแค่ 2 ครั้ง ตอนม.ต้นก็เหลือแค่ครั้งเดียว ซึ่งยามะพีภูมิใจกับตรงนี้มาก

ที่ๆชอบไปตอนเด็ก ก็คือบ่อทรายในสวนสาธาณะแถวบ้านกับเทศกาลบง (เพราะว่าได้เที่ยวเล่นจนดึกดื่น ก็เลยชอบ) แล้วก็ดันไปชอบเด็กผู้หญิงที่แสนน่ารักซึ่งดันลืมชื่อไปแล้ว เป็นเด็กห้องดียวกัน เจ้าตัวบอกว่า รู้สึกจะน่ารักมาก.....ก แต่ก็เพิ่งจะอยู่อนุบาล ก็เลยไม่ได้สารภาพรัก รักครั้งแรกก็เลยจบแบบทั้งๆที่ยังๆไม่ๆได้เริ่มต้น (ว่าแล้วก็แกล้งทำน้ำตาซึม)

ถึงจะเลิกทะเลาะกับเพื่อน แต่ก็ใช่ว่าจะเลิกซน เพราะยามะพีเล่นซนตลอดทั้งปีจนมีบาดแผลเต็มตัว "ไม่นานมานี้ ผมเจอแผลบนหัวผมด้วยล่ะฮะ พอลองถามคุณแม่ดูท่านก็บอกว่ารู้สึกจะไปเล่นแล้วเกิดบาดแผลขึ้นโดยที่ไม่รู้ตัว โดนเย็บด้วยล่ะฮะ" เท่านั้นยังไม่พอ ยามะพียังมีบาดแผลที่โดนแมวกัดอีกด้วย
"ผมเจอแมวที่ไม่มีเจ้าของ ก็เลยเล่นกับมัน แต่มันดันกัดผมที่เข่า เลือดนองเลยฮะ ตั้งแต่นั้นมาก็เลยเกลียดแมวไปเลย แต่ก็ใช่ว่าจะเกลียดสัตว์อื่นด้วยนะฮะ เพราะผมเคยเลี้ยงแฮมสเตอร์ ชื่อเจ้า แฮม กะเจ้า สเตอร์ แต่อยู่มาวันนึงมันก็หนีออกจากบ้านไป หาไม่เจอเลย ไม่รู้มันไปไหนแล้วฮะ"

"ผมชอบการเคลื่อนไหวร่างกายมาก" เพราะฉะนั้นวิชาที่ยามะพีถนัดก็คือ วิชาพลศึกษา ยามะพีวิ่งเร็วมาก เวลาแข่งวิ่งผลัดกีฬาสี เลยมักได้รับเลือกให้เป็นไม้สุดท้ายเสมอ ชมรมของยามะพีที่โรงเรียนก็คือ ชมรมซอฟท์บอล ตั้งแต่ป.2-ป.4 ก็เรียนคาราเต้ (เคยได้รับรางวัลรองชนะเลิศระดับจังหวัดด้วย) ยังไม่หมด เรียนว่ายน้ำ แล้วก็คิดเลขด้วยลูกคิดอีกด้วย ด้านวิชาการ ยามะพีชอบเล่นเกมความจำ ซึ่งเขาเป็นผู้ที่มีความจำดีเป็นอันดับ 2 ของห้องเลยทีเดียว

เหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตอนประถมก็คือ การทัศนศึกศาตอน ป.6 "เข้าค่ายธรรมชาติตอน ป.5ก็หนุกดีฮะ แต่ว่าตอนนั้นน่ะ แค่ประมาณ 4 ทุ่มก็ต้องเข้านอนแล้ว ตอนไปทัศนศึกษาก็เลยรู้สึกว่ามันเฮฮามากกว่า ไปพักที่โรงแรมญี่ปุ่นในนิกโก้ เล่นปาหมอนกันบ้าง เล่าเรื่องผีกันบ้าง คนเล่าก็คือ คุณครูประจำชั้นฮะ คือว่ามีผีอยูในโรงแรมนั่นจริงๆ แบบว่ากลัวจนแทบร้องไห้เลยฮะ ประมาณว่าห้องน้ำที่นั่นมีวิญญาณอยู่หรือไม่ก็ที่ห้องนอนเบอร์... จะมีผู้หญิงมาเปิดหน้าต่าง บรื๋อ!!! แค่คิดก็เสียวแล้วฮะ จริงๆแล้วจะเลิกฟังกลางครันก็ได้ แต่ก็ฝืนฟังจนจบ แบบว่าเลวร้ายสุดๆเลยฮะ จะไปห้องน้ำตอนกลางคืนก็ต้องปลุกเพื่อนไปด้วย 3 คนแน่ะ"

ตอน ป.5ได้ดูละครเรื่อง Mokoyou no kaidan แล้วอยากเป็นแบบในนั้นบ้าง ก็เลยส่งใบสมัครเข้ามาที่จูเนียร์ ตอนนี้ก็เลยกลายเป็นดาวเด่น มีทั้งการงานทั้งการเรียน เลยยุ่งจนไม่ค่อยมีเวลา แต่ก็สนุกกับทั้ง 2 เรื่อง "ผมคิดว่าตอนนี้ผมนิสัยเปลี่ยนไป มีความรับผิดชอบมากขึ้น แล้วก็ไม่ค่อยโมโหใคร เมื่อก่อนหัวดื้อมาก แต่ตอนนี้รู้สึกว่าดีขึ้นเยอะฮะ"

Question & Answer
Q1. จริงรึเปล่าที่ฟังเรื่องสยองขวัญจากพวกจูเนียร์ด้วยกันแล้วร้องไห้?
"จริงฮะ... แต่มันเป็นเรื่องเก่าแล้วนะ ตอนนี้เวลาออกทัวร์ก็เล่าเรื่องผีกัน แต่ว่าไม่ร้องแล้ว จะว่าไปตอนนี้กลับชอบเรื่องทำนองนี้ขึ้นมาซะแล้ว คนที่รับไม่ได้คือฮาเสะจุนต่างหาก"

Q.2 จริงรึเปล่าที่ว่าสิ่งที่ยามะพีอยากได้มากที่สุดตอนนี้คือ "ความสูง"?
"อืม...อย่างน้อยก็อยากได้อีกซัก 2 cm ตั้งแต่ขึ้น ม.ปลายก็สูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ช่วงที่ตัวสูงเร็วที่สุดก็เป็นช่วง ม.2-ม.3 ปีเดียวสูงขึ้นตั้ง 14 cm แน่ะ"

Q.3 เวลากินไข่ดาวจิ้มซอสมีวิธีกินอย่างอื่นมั้ย?
"เมื่อก่อนผมเป็นพวกโชยุฮะ แต่ตอน ม.1 ไปนอนค้างบ้านเพื่อนแล้วได้ลองจิ้มซอส รู้สึกว่ามันอร่อยมากๆเลย จากนั้นก็เลยเป็นพวกซอสมาตลอด"

Q.4 ได้ยินมาว่าเริ่มฟังเพลงฝรั่งมากขึ้น ฟังแล้วเข้าใจเนื้อเพลงหรือเปล่า?
"ช่วงนี้ฟัง N Sync อยู่ แน่อยู่แล้วที่จะไม่เข้าใจเนื้อเพลง (หัวเราะ) ภาษาอังกฤษยากจริงๆ แต่เมื่อไม่นานมานี้ไปอเมริกามาใช่มั้ย เทียบกับเมื่อปีก่อนแล้ว รู้สึกว่าจะพูดได้เยอะขึ้นนะฮะ แต่ภาษาอังกฤษของจิมมี่น่ะ สุดยอดเลย เป็นอัจฉริยะเลยนะ ตอนนี้ผมก็ยังให้เขาสอนภาษาอังกฤษให้อยู่เลยฮะ

Q.5 บอกหน่อยได้มั้ยว่า คุณแม่กับน้องสาวเรียกว่าอะไร
"ทั้งสองคนเรียกผมว่า "พี่ชาย" ฮะ บางทีคุณแม่ก็เรียกว่า "โทโมะ" เพื่อนที่โรงเรียนเรียกว่า "ยามะ" จูเนียร์เรียก "ยามะพี" ช่วงนี้อาคานิชิเรียกผมว่า "พี" ไม่เข้าใจเหมือนกัน ไม่ได้อยู่ในชื่อผมเลยซะด้วยซ้ำ (หัวเราะ)

Q.6 รู้สึกว่าช่วงนี้ยามะพีดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น เลยอยากรู้ว่าตอนไหนที่คิดว่า "ตัวเองเป็นผู้ใหญ่ขึ้นนะ"?
"อือ... อะไรดีล่ะ? เพราะตัวผมก็ไม่ค่อยจะคิดว่าตัวเองโตหรอกนะ แต่ก็ไม่ใจร้อนเท่าเมื่อก่อนนิดนึง แล้วก็ไม่ค่อยรู้สึกเหนื่อยหน่ายด้วย แต่ตอนเช้าก็ยังตื่นไม่ค่อยจะไหวเหมือนเคย"

Q.7 สิ่งที่อยากให้สาวที่เราชอบทำให้มากที่สุด?
"ให้เขาเอาข้าวที่ติดปากหรืออะไรที่มาติดผมให้ ถึงจะรู้ว่ามันติดอยู่ แต่ก็จะรอจนกว่าเขาจะหยิบให้ (หัวเราะ)"

Q.8 จริงรึเปล่าที่เคยเป็นคณะกรรมการนักเรียนตอนเรียนชั้น ม.ต้น?
"จริงฮะ ที่จริงแล้วเคยเป็นประธานกรรมการนักเรียน ไม่ใช่ว่าผมเป็นนักเรียนดีเด่นหรอกนะ แต่โดนอาจารย์กับรุ่นพี่บอกว่า "ทำซะ" ก็เลยรู้สึกว่าต้องทำอะไรซักอย่างแล้ว"

Q.9 ได้ยินมาว่าเมื่อก่อน ชอบพวกหุ่นยนต์แล้วใช้เงินหมื่นเยนซื้อมา?
"ไม่ใช่เรื่องซักหน่อยนึง (หัวเราะ) ถ้า 1000 เยนละก็ อาจจะเคย เมื่อตอนเด็กๆผมเคยสะสมยางลบของกันดั้มฮะ ไม่นานมานี้เจอหุ่นของกันดั้ม ก็เลยเล่นกับอาคานิชิ"

Q.10 จริงรึเปล่าที่สามารถดื่มชาทางจมูกได้?
"อ้อ! ดื่มได้จริงๆฮะ แค่เทมันเข้าไปทางจมูกเท่านั้นเอง สมัยประถมดูทีวีแล้วมีคนมาทำให้ดู ผมก็เลยลองทำดูบ้าง ทำต่อหน้าเพื่อนๆนี่ก็โดนเมินเหมือนกันนะ พักหลังนี่ ก็ไม่ได้ทำเลย"